Стареам

Стареам…

Оти како во друг живот

Да ми живеат некои мигови,

Блиски а далечни,

Мои а туѓи,

Стари а топли,

Како од пред сто векови.

Стареам…

Пловам сега по мирни океани,

лудите ветришта и бури

ги искршија крилјата со кои летав,

А јас од пердувите си направив перница за да сонувам спокојно.

Стареам…

И често зборувам за својата убава лудост младост,

за својата безгрижност, храброст, решителност

а не сум старица .

Живеам ама друг живот,

мој, а понекогаш како туѓ да е.

Стареам, а не сакам !

Advertisements

Разминување

Aside

Таму каде што јас пристигнувам – ти заминуваш,

таму каде што ти се враќаш, мене не ме наоѓаш,

таму каде се среќаваме- сме завтиле грб и не се гледаме.

Какво е ова разминување?

Ќе застанам да те чекам,

а ти забрзај чекор,

Па еднаш да се сретнеме каде што се вркрстуваат моите

и твоите соништа,

Твоето и моето јаве.

И да се погледнеме во очи,

да ми дозволиш да молчам,

и да ме гледаш како плачам за се,

и додека ги бришеш

моите солзи да ми шепнеш едно

Извини !

Извини што во овој живот

кратко се сретнавме за долго да си траеме

и уште подолго да се разминуваме !

Празнина

Има еден звук во моите гради,

тап, шуплив , празен,

како град опустошен после ураган

потсетува…

Нема причина да е тука,

А тука e…

Повремено ќе пропее некое пиле,

и ќе ме оглуви звукот кој ја нарушува тапата тишина

која дом си створила во душава.

А тишината е празнина,

празнината има име,

и чудно,

времето поминува и заминува,

а звукот остана ист.

Еден звук во моите гради…

кој е се освен живот!

Маја Андоновска Илијевски

Ти

Ти си песната во мојата песна,

што ме буди кога сите спијат,

што е гласна кога сите молчат,

што е тивка кога треба светот да го буди…

Ти си извор , ладен , студен,

Свежина и живот да дариш во спарно летно ,

ти си сонце зимско што само ќе покаже лик, кога зимата ти замрзнала видик…

Ти си се, и се е ништо…

Ти си сон, а мое јаве….

Ти си далечина која блиску ја сакам…

Ти беше, си и ќе бидеш…

Ти!

Маја Андоновска Илијевски

Што сме си, ако не љубов?

Ги знам напамет

сите линии на твоето лице

Оние кога се смееш, и

Оние кога се лутиш.

Тие -пат ми се,

Што секогаш кај тебе ме враќаат кога незнам каде е север а каде југ во твоето срце.

Ги знаам сите насмевки,

Оние кога се смееш од срце,

А јас мислам дека во таа насмевка

Можам да си изградам светилник…

Но и оние насмевки ги знаам добро,

Кои крвта ми ја мрзнат

И незнам дали ќе преживеам ако се

Потпишани за нечии други очи…

Ги паметам сите ноќи ,

Во кои на сонот му затваравме врата

Па ноќите денови ни беа и деновите љубов…

Но срцево памети и на секој миг, час, ден, година и живот што без тебе го минува чукајки силно, гласно , спремно уште сто животи за тебе да чука…

Ги чувствував сите погледи , со кои велеше моја си,

И сите погледи што ги заврти на другага страна кога веќе твоја не бев..

И сите зборови кои ме болеа зошто ушиве слушаа ми значиш,

А усниве велеа те љубам….

И што никогаш,

Никогаш

Не се пронајдовме на исто место во исто време…

Само таа брканица…едниот доаѓа,

другиот заминува

… помислувајќи што ќе беше ако не беше така…..

Што сме си ако не сме љубов?

А луѓе ко луѓе…

Некои луѓе,никогаш не заминуваат, колку и да ги нема.

Некои луѓе, никогаш не поминуваат, колку и на душата болката да и ја земаш.

Некои луѓе, никогаш ги немаш, колку и да се блиску.

Некои луѓе, секогаш се љубов, иако никогаш нема да им кажеш.

Некои луѓе , се вечен немир, иако спиеш мирно.

На некои луѓе нема да им простиш, иако со насмевка на нив ќе се сетиш.

Некои луѓе вечно ќе ги чекаш, а веќе никогаш абер нема да ти пратат.

Некои луѓе ќе ги бркаш од умот, и мислиш си победил, во сонот ќе ти се шмугнат и се ќе урнат ко најстрашен ураган.

За некои луѓе ќе наоѓаш секогаш време, за невреме најголемо да ти носат.

За некои луѓе ќе пишуваш песни, ќе создаваш дела, што  ни да ги видат, ни да ги чујат , ни да ги прочитаат нема.

Со некои луѓе ќе си кажеш збогум, и уште сто животи ќе си спремен да им се вратиш.

Со некои луѓе свет ќе делиш, живот ќе куќиш, а сам ќе бидеш, осамен до века.

Со некои луѓе од збор на збор, збор до гроб нема да си кажеш, а устата порта широко отворена ќе ги чека со секој здив дури си жива.

Со некои луѓе нема да знаеш како треба, што е право, што е криво, се ќе грешат, се ќе им грешиш.

За некои луѓе ќе копнееш душа да ти згреат,  а тие со погледи од мраз ќе те честат.

За некои луѓе ќе го превртиш светот…

Некои луѓе за тебе живот би дале…

Само да се погоди за правите луѓе во правото време да си човек…

Оти луѓе ко луѓе…

Денес не има…а утре…. па никој не е тука за на век ! 
 Глумицата

Наназад и кон себе за тебе

Велат,не врти ја главата назад,тоа што поминало не го враќаш. А јас се назад вртам глава,за да се сетам како беше кога малкуто-многу ми беше. И се назад се вртам , одлуки важни кога носам,за да се сетам како беше,кога грешев,за да незгрешам пак. И се назад со глава се вртам,штом сретнам некој кој ме разочарал,за да се сетам зошто сум му се радувала….и да простам по стотти пат. И се така наназад се вртам кога пред некој ќе наведнам глава,за си простам и да се израдувам и сетам кога сум го гледала дрско во очи.  И така често назад ќе свртам глава за напред поголем да направам чекор… и се прашувам : каков актер ќе бидам ако не верувам во вчера,лани,пред 10….15… каков човек ќе бидам,каква мајка, ако заборавам како беше-кога беше, каква бев-и кога бев и кога не бев ! И пак ќе завртам глава , за таму да ги сретнам сите кои денес,утре… не ќе ги сретнам…. и себе да се сретнам. Да видам дека не ме огрдела суета, дека иста сум ,тука сум…. и дека жарот кој свети и тлее, во мојата душа, го подарив, создавајќи живот…па сега имам кој да го наследи огнот.
Некогаш се вртам назад само да видам, дали вреди , и за што вреди да се живее. И кога ќе се загледам во она што ми стои пред очи…знам дека ниеден чекор не сакам да направам,без да ме следи се она што ме тера да завртам глава назад пак ! А таму има многу тага,среќа,спомени,зборови,љубов,разделби,насмевки,патишта,крстосници,страст,верба,надеж…. од кои нема да се срамам и ќе им се радувам ,дури сум жива ! Сега ја вртам главата напред,за да продолжам …кон себе со себе , но за тебе ! Гордо, женски, мајчински,биковски, силно ! СЕ ЗА ТЕБЕ !